www.kassandra-halkidiki.gr
ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΣ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
(PENINSULA KASSANDRA CHALKIDIKI)

ΠΛΗΡΗΣ Τουριστικός & Πολιτιστικός Οδηγός
(COMPLETE Tourist and Cultural Guide)

Νέα Σκιώνη (Nea Skioni)

Πληροφορίες για την Νέα Σκιώνη


   Η Νέα Σκιώνη ιδρύθηκε το 1918 στο σημείο όπου υπήρχαν ψαράδικες καλύβες. Είναι κτισμένη κοντά στην αρχαία πόλη Σκιώνη. Το παλαιό χωριό, αρχικά, βρισκόταν στα ορεινά, ονομαζόταν Τσαπράνι και εγκαταλείφθηκε το 1930. Το νέο χωριό πήρε το όνομά του από την αρχαία Σκιώνη, που ήταν η αρχαιότερη αποικία της Χαλκιδικής. Κατά τον Ιστορικό Θουκυδίδη, χτίσθηκε αμέσως μετά τον Τρωικό πόλεμο από τους Πελληνείς της Πελοποννήσου, οι οποίοι στάθμευσαν στην περιοχή για να ξεχειμωνιάσουν. Λέγεται, μάλιστα, οτι οι αιχμάλωτες Τρωαδίτισσες που έφεραν μαζί τους οι άποικοι, τους έκαψαν τα πλοία αναγκάζοντάς τους να τις παντρευτούν και να μείνουν για πάντα μαζί τους. Μετά τους Μηδικούς πολέμους, το χωριό αποτέλεσε μέλος της Αθηναϊκής Συμμαχίας.
Στη διάρκεια του πελοποννησιακού πολέμου προσχώρησε στους Λακεδαιμόνιους και οι Αθηναίοι οργισμένοι για τιμωρήσουν τη Σκιώνη έσφαξαν τους άνδρες άνω των 18 ετών και στην έρημη πια πόλη εγκατέστησαν του φυγάδες Πλαταιείς. Η αρχαία Σκιώνη άκμασε στα Ρωμαϊκά χρόνια και δεν είναι γνωστό πότε καταστράφηκε οριστικά. Οι κάτοικοι της Σκιώνης (Τσαπρανίου) συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821. Σπουδαίος αγωνιστής της επανάστασης του 1821 ήταν ο Νικόλαος Στεργίου. Το χωριό απέχει 110 χιλιόμετρα (νοτιοανατολικά) από τη Θεσσαλονίκη. Αξιοσημείωτος είναι ο ναός της Παναγίας Φανερωμένης, που χρονολογείται από τον 16ο αιώνα και βρίσκεται 2 χλμ. από το χωριό, στη θέση της αρχαίας Σκιώνης. Στο ναό φυλάσσεται η εικόνα της Παναγίας ζωγραφισμένη σε όρθια μαρμάρινη βάση αγάλματος. Η λαϊκή δοξασία αναφέρει πως η εικόνα έφτασε μέχρι εδώ πλέοντας από τη Θεσσαλία. Όταν την ανακάλυψαν οι κάτοικοι του χωριού, συγκεντρώθηκαν και τη θαύμαζαν. Αυτή η μικρή, μόνιμα ασβεστωμένη, εκκλησία είναι εξάρτηση περιοχής του Μοναστηριού Φλαμούρι. Βρίσκεται κοντά στην όμορφη παραλία με το ίδιο όνομα, στον δρόμο για την Νέα Σκιώνη. Είναι χτισμένη ακριβώς στην όχθη και φιλοξενεί θαυμάσιες τοιχογραφίες του 16ου αιώνα.
Σήμερα, η Νέα Σκιώνη απλώνεται γύρω από το μαγευτικό λιμάνι της, όπου οι ψαρόβαρκες, μετά την ψαριά τους, εφοδιάζουν με φρέσκα ψάρια τις ψαροταβέρνες του χωριού. Οι κάτοικοί της ασχολούνται κυρίως με τον τουρισμό. Στην παραλία, η οποία έχει βραβευτεί με τη μπλε σημαία, οι παραθεριστές έχουν τη δυνατότητα να θαυμάσουν τα παιχνίδια των δελφινιών, τα οποία συχνά πλησιάζουν την ακτή. Μια από τις δραστηριότητες που έχει καθιερωθεί στη Νέα Σκιώνη είναι «η γιορτή του γαύρου», στις αρχές του Αυγούστου και περιλαμβάνει πολιτιστικές εκδηλώσεις διάρκειας 3 ημερών. Οι παρευρισκόμενοι έχουν τη δυνατότητα να διασκεδάσουν κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων που πραγματοποιούνται στο χώρο της παραλίας, να απολαύσουν ντόπιο κρασί και φρέσκα ψάρια με τη συνοδεία παραδοσιακής μουσικής.

ΑΡΧΑΙΑ & ΝΕΑ ΣΚΙΩΝΗ
(Σκιώνη - Τσαπράνι - Νέα Σκιώνη)

  
   Είναι η αρχαιότερη και από τις πιο σημαντικές πόλεις της χερσονήσου Παλλήνης κατά την αρχαιότητα στη νότια ακτή αυτής. Η έλλειψη ικανού ανασκαφικού υλικού - αφού ελάχιστες ανασκαφικές εργασίες, και μάλιστα την τελευταία δεκαετία, πραγματοποιήθηκαν στην περιοχή αυτή - δε μας επιτρέπει να παρακολουθήσουμε πλήρως και σε ικανοποιητικό βαθμό την εξέλιξη της. Έτσι θα αρκεστούμε κυρίως στους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς, στις ελάχιστες εργασίες, οι οποίες υπάρχουν, και στην "Ιστορία του Ελληνικού Έθνους" του εθνικού μας ιστορικού Κωνσταντίνου ΓΙαπαρρηγοπούλου.

Για την ακριβή θέση της αρχαίας πόλεως έχουν διατυπωθεί διαφορετικές απόψεις. Ο Ηρόδοτος μας πληροφορεί πως η πόλη βρισκόταν ανάμεσα στη Θέραμβο και τη Μένδη, καθώς αναφέρει με τη σειρά τις πόλεις της Παλλήνης, από τις οποίες ο Ξέρξης κατά την εκστρατεία του εναντίον της Ελλάδος παρέλαβε ναυτικές και στρατιωτικές δυνάμεις. Την ίδια πληροφορία, σχετικά με τη θέση της πόλης, μας δίνει και ο Σκύλακας στο έργο του «Περίπλους». Επίσης ο Άγγλος τοπογράφος και νομισματολόγος Γουλιέλμος Μαρτίνος Λήκ (G. Μ. Leake), ο οποίος επί δύο ολόκληρα χρόνια από το 1805 περιόδευε την Ελλάδα διερευνώντας και καθορίζοντας τις αρχαίες τοποθεσίες και συλλέγοντας νομίσματα, ακολουθώντας το Σκύλακα, τοποθετεί την αρχαία Σκιώνη ανάμεσα στα ακρωτήρια Καναστραίο και Ποσείδι.
Μερικοί ιστορικοί και περιηγητές από σύγχυση την τοποθετούν απέναντι από την Τορώνη στην ανατολική πλευρά της χερσονήσου Κασσάνδρας, στον όρμο Χρούσου. Και τούτο, γιατί ερμήνευσαν εσφαλμένα ένα χωρίο του ιστορικού Θουκυδίδη, στο οποίο αναφέρεται πως ο Σπαρτιάτης στρατηγός Βρασίδας πέρασε από την Τορώνη απέναντι στη Σκιώνη της Παλλήνης. Οι περισσότεροι ερευνητές την τοποθετούσαν σωστά στα νότια της δυτικής πλευράς της χερσονήσου, χωρίς όμως να προσδιορίζουν και την ακριβή θέση της. Ο θεολόγος Γυμνασιάρχης Π. Στάμος στο βιβλίο του "Η ηρωική Κασσάνδρα ανά τους αιώνας" (Αθήνα 1961), λέει για τη θέση της πόλεως τα εξής: "Πιθανότατα εκείτο επί της παραλίας μεταξύ Παναγίας Φανερωμένης και Λουτρών Αγίας Παρασκευής".
Το 1986 πραγματοποιήθηκαν ανασκαφές στο χώρο αυτό από την Εφορία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, προσδιορίστηκε η ακριβής θέση της αρχαίας πόλεως και οριοθετήθηκε η περιοχή της. Η θέση της εντοπίστηκε σε απόσταση δύο περίπου χιλιομέτρων νοτιότερα από το σημερινό χωριό Νέα Σκιώνη στο ύψωμα, το οποίο οι σημερινοί Σκιωναίοι ονομάζουν «Μύτικα», καθώς και στην παραθαλάσσια περιοχή κάτω από αυτό, όπου βρισκόταν το αρχαίο λιμάνι της πόλης.
Κατά το Θουκυδίδη η Αρχαία Σκιώνη ιδρύθηκε από Αχαιούς της Πελλήνης της Πελοποννήσου, όταν επέστρεφαν από την Τροία μετά το τέλος του Τρωικού πολέμου και παρασύρθηκαν από την τρικυμία και εγκαταστάθηκαν εκεί. Έτσι η παρουσία της αρχαίας αυτής πόλης σημειώνεται το 12ο π.Χ. αιώνα. Υπάρχει ακόμη και η εξής παράδοση σχετικά με την ίδρυση της. Κατά την επιστροφή τους από την Τροία, οι Αχαιοί της Πελλήνης της Πελοποννήσου σταμάτησαν στο σημείο αυτό ή για να ξεχειμωνιάσουν ή για να προμηθευτούν τρόφιμα, νερό και άλλα, απαραίτητα για το ταξίδι. Τότε οι Τρωαδίτισσες σκλάβες, τις οποίες κουβαλούσαν μαζί τους οι Αχαιοί, τους έκαψαν τα πλοία, για να απαλλαγούν από τα βάσανα της σκλαβιάς τα οποία τις περίμεναν στην Αχαΐα. Για αυτό οι Πελληνείς αναγκάστηκαν να εγκατασταθούν στην περιοχή αυτή και να παντρευτούν τις σκλάβες τους.
Στη συνέχεια η Σκιώνη αποικίστηκε από Ευβοείς αποίκους. Έτσι τουλάχιστο πιστεύουν πολλοί ιστορικοί. Και μπορεί να είναι πιστευτό αυτό, αφού οι Ευβοείς κατά την περίοδο της μετακίνησης και εξάπλωσης των ελληνικών φύλων ανέπτυξαν πλούσια αποικιακή δράση. Άποικοι από την Εύβοια ανέβαιναν συνεχώς και αποίκιζαν διάφορες περιοχές της Παλλήνης. Κάποιοι από αυτούς έφτασαν, πιθανόν, και στη Σκιώνη, εγκαταστάθηκαν εκεί, αναμείχτηκαν με τους Αχαιούς Πελληνείς και με τον καιρό υπερίσχυσαν αριθμητικά. Έτσι η πόλη πήρε ευβοϊκή μορφή και παρουσιάζεται στους ιστορικούς χρόνους ως αποικία των Ευβοέων. Παρά την ευβοϊκή της όμως όψη η πόλη διατήρησε αρκετά χαρακτηριστικά από τους πρώτους Αχαιούς αποίκους. Όπως μας πληροφορεί ο Θουκυδίδης, οι Σκιωναίοι καυχιόνταν πως κατάγονταν από τους Πελληνείς. Αυτό το δείχνουν και με την αποτύπωση του ήρωα του Τρωικού πολέμου Πρωτεσίλαου στα νομίσματα τους, το οποίο είναι μια ανάμνηση από το προγονικό τους παρελθόν και μια πολύ στενή σχέση με τον Τρωικό πόλεμο.
Η θέση, στην οποία ιδρύθηκε η Αρχαία Σκιώνη, ήταν στρατηγικής σημασίας. Ήταν κτισμένη σε φυσικά οχυρωμένο μέρος, ώστε να προφυλάγεται από τους διάφορους επιδρομείς. Η περιοχή, πλούσια σε ναυπηγήσιμη ξυλεία, βοήθησε σημαντικά, ώστε πολύ γρήγορα να αναπτύξει μεγάλη εμπορική κίνηση και να αναδειχτεί σε αξιόλογη και υπολογίσιμη ναυτική δύναμη. Ήταν η πρώτη πόλη, την οποία συναντούσαν τα πλοία ερχόμενα από τις νότιες θάλασσες. Το λιμάνι της αποτέλεσε σταθμό της δυτικής ακτής της χερσονήσου Παλλήνης. Από αυτό ξεκινούσαν τα πλοία ή έρχονταν πλοία άλλων πόλεων, για να προμηθευτούν τα προϊόντα, τα οποία παρήγε η πόλη - όπως είναι το κρασί, το λάδι, το μέλι, η ξυλεία κ.ά. - ή να φέρουν σ' αυτή τα δικά τους. Έτσι ήρθε σε άμεση επικοινωνία με όλες τις αναπτυγμένες πόλεις της εποχής της, τόσο τις κοντινές, όσο και τις πιο μακρινές, με αποτέλεσμα να καταστήσει γνωστή την παρουσία της στην ιστορία, άλλοτε ανεξάρτητη και ισότιμη σύμμαχος και άλλοτε πάλι υποταγμένη στους ισχυρότερους.
Στην εποχή των Μηδικών πολέμων η πόλη, χωρίς τη θέληση της, αναγκάστηκε να υποκύψει στις επιθυμίες των Περσών και να τους ενισχύσει με πλοία και στρατό. Ο Σκιωναίος όμως Σκυλλίης, ο καλύτερος δύτης της εποχής του, όταν ο στόλος των Περσών έφτασε στις Αφέτες, βούτηξε στη θάλασσα και κολυμπώντας έφτασε στο Αρτεμίσιο, όπου βρισκόταν ο στόλος των Ελλήνων. Εκεί πληροφόρησε τους Έλληνες στρατηγούς για τα σχέδια των Περσών, οι οποίοι είχαν αποφασίσει να αποκλείσουν τον ελληνικό στόλο στα στενά του Ευρίπου. Ο Ηρόδοτος πιστεύει πως ο Σκυλλίης έφτασε στο Αρτεμίσιο με βάρκα. Έτσι οι Σκιωναίοι με το Σκυλλίη προσέφεραν την πιο μεγάλη υπηρεσία για το καλό της Ελλάδας.
Μετά τη ναυμαχία της Σαλαμίνας η πόλη επαναστάτησε εναντίον των Περσών και απέστειλε βοήθεια στην Ποτίδαια, την οποία πολιορκούσε ο Πέρσης στρατηγός Αρτάβαζος. Αρχηγός του επικουρικού σώματος των Σκιωναίων ήταν ο Τιμόξεινος, ο οποίος όμως θέλησε να προδώσει την πόλη και να βοηθήσει τους Πέρσες να καταλάβουν την Ποτίδαια.
Μετά τους Μηδικούς πολέμους η Σκιώνη εντάσσεται στην Αθηναϊκή συμμαχία, συμμετέχει ως ισότιμο μέλος σ' αυτή και καταβάλλει στο συμμαχικό ταμείο της Δήλου ως φόρο έξι (6) τάλαντα ετησίως. Δυστυχώς όμως η Αθηναϊκή ηγεμονία κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου έγινε πολύ καταπιεστική και ανυπόφορη για την πόλη. Γι' αυτό κατά το ένατο έτος του πολέμου (424 π.Χ.) η πόλη αποστάτησε από τους Αθηναίους προς το Βρασίδα, το Σπαρτιάτη στρατηγό, τον οποίο οι Σκιωναίοι δέχτηκαν ως ελευθερωτή της Ελλάδας με πολλές και μεγάλες τιμές. Οι Αθηναίοι εξοργισμένοι για την αποστασία της Σκιώνης έστειλαν εναντίον αυτής και της Μένδης, η οποία είχε αποστατήσει και αυτή μετά τη Σκιώνη, πενήντα (50) τριήρεις και 3.000 περίπου στρατιώτες. Αθηναίους και συμμάχους, με αρχηγούς τους στρατηγούς Νικία και Νικήρατο. Πρώτα πολιόρκησαν τη Μένδη, η οποία έπεσε και λεηλατήθηκε. Στη συνέχεια οι Αθηναίοι πολιόρκησαν τη Σκιώνη. Μετά από πολιορκία δύο περίπου ετών οι Αθηναίοι κυρίευσαν την πόλη, κατάσφαξαν όλους τους άνδρες και πούλησαν τα γυναικόπαιδα ως δούλους. Στην έρημη πια πόλη έφεραν και εγκατέστησαν φυγάδες από την Πλάταια. Έτσι χάθηκε η ένδοξη και αξιόλογη αυτή πόλη, η οποία με τη συνεχή και σε πανελλήνιο επίπεδο δραστηριότητα της κατέστησε αισθητή την παρουσία της και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ιστορία της Ελλάδας.
Στους κατοπινούς χρόνους θα παρουσιάσει κάποιες αναλαμπές, όχι όμως πολύ αξιόλογες. Ο Πλούταρχος αναφέρει πως ο Σπαρτιάτης ναύαρχος Λύσανδρος έδιωξε τους Πλαταιείς αποίκους και την αθηναϊκή φρουρά και επαναπάτρισε στη Σκιώνη όσα γυναικόπαιδα των Σκιωναίων είχε φυγαδεύσει στην Όλυνθο ο Σπαρτιάτης στρατηγός Βρασίδας από την αρχή της πολιορκίας της πόλης.
Μετά τον Πελοποννησιακό πόλεμο, τέλος του 5ου π.χ. αιώνα, συμμετέχει ως μέλος στη Χαλκιδική συμμαχία, την οποία αποτελούσαν 32 πόλεις της Χαλκιδικής. Η συμμαχία όμως αυτή πολύ γρήγορα διαλύθηκε, γιατί μία καινούρια δύναμη εμφανίστηκε στο προσκήνιο, ο βασιλιάς της Μακεδονίας Φίλιππος ο Β'. Αυτός έδωσε το τελειωτικό κτύπημα στην πόλη, η οποία καταστράφηκε όχι όμως ολοκληρωτικά. Παρέμεινε ως ένας μικρός οικισμός μακριά από τη δόξα του ιστορικού της παρελθόντος.
Στους ρωμαϊκούς χρόνους και από το 148 π.Χ. ως τον 4ο μ.Χ. αιώνα η περιοχή ζει κάποια άνθηση. Το λιμάνι της πόλεως επανέκτησε και πάλι την προηγούμενη στρατηγική τον σημασία και ένας μεγάλος οικισμός αναπτύχτηκε γύρω από την περιοχή της σημερινής Παναγίας Φανερωμένης.
Ο Στράβωνας την αναφέρει ως μία από τις τέσσερις σπουδαίες πόλεις της Παλλήνης. Από τα τέλη του 3ου μ.Χ. αιώνα και κατά τη βυζαντινή περίοδο, όπως μας πληροφορεί ο εθνικός μας ιστορικός Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, διάφορα βαρβαρικά φύλα (Γότθοι, Ούννοι, Σλάβοι, Άβαροι, Σαρακηνοί κ.α.) πολιορκούν τις μεγάλες πόλεις, όπως την Θεσσαλονίκη και την Κασσάνδρεια, και προκαλούν μεγάλες καταστροφές στην επαρχία, και ασφαλώς και στην περιοχή της Σκιώνης. Τελικά τον 6ο μ.Χ. αιώνα οι Ούννοι κυρίευσαν την Κασσάνδρεια και έκαψαν και σκότωσαν ότι βρήκαν μπροστά τους. Τότε χάθηκε, ολοκληρωτικά πια θα λέγαμε, η Αρχαία Σκιώνη υστέρα από ιστορική παρουσία δεκαοκτώ αιώνων με πλούσια δημιουργική δράση.
Στην ίδια περίπου περιοχή στο μεταίχμιο των βυζαντινών χρόνων και της τουρκοκρατίας αναβίωσε ένας μικρός οικισμός με το όνομα «Τσαπράνι», στα ΒΑ του σημερινού χωριού και σε υψόμετρο 200 περίπου μέτρων από τη θάλασσα. Μετά το 1930 το μεσόγειο χωριό άρχισε να εγκαταλείπεται από τους κατοίκους του, οι οποίοι προτίμησαν να εγκατασταθούν στην ακτή. Τον οικισμό, που ίδρυσαν εκεί, τον ονόμασαν Νέα Σκιώνη, όνομα το οποίο διατηρεί μέχρι σήμερα με την καινούργια κοσμοπολίτικη τουριστική όψη του. Το καινούριο χωριό είναι ένας ήσυχος παραλιακός οικισμός, που περιβάλλεται από ελαιώνες. Η παραλία του χωριού βραβεύεται επί σειρά ετών με «γαλάζια σημαία».

Χάρτης Περιοχής

ΠΗΓΕΣ - ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ


ΒΑΣΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ - ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ :

Γεώργιος Β. Καϊάφας
Συνταξιούχος Γυμνασιάρχης Φιλόλογος
Kασσάνδρα
Περιοδική Έκδοση Πολιτιστικού Συλλόγου Κασσανδρινών Θεσσαλονίκης

ΕΡΕΥΝΑ & ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ, ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΚΕΙΜΕΝΩΝ-ΣΕΛΙΔΟΠΟΙΗΣΗ
Βαγγέλης Κατσαρίνης - Ηλεκτρονικός - Κατασκευαστής Ιστοσελίδων Διαδικτύου

ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ (WEBSITE LINKS)


ΔΗΜΟΣ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑΣ:http://www.kassandra.gr/
Πολιτιστικός Σύλλογος Νέας Σκιώνης «ΥΔΝΑ» :
https://www.facebook.com/PolitististikosSyllogosNeasSkionesYdna
Αγαπάμε το χωριό μας (ιδέες και λύσεις για μια καλύτερη Νέα Σκιώνη) :
https://www.facebook.com/groups/208056876063343/

Χάρτες-Καιρός-Χορηγοί Σελίδας

Google Maps

Weather