ΠΟΛΥΧΡΟΝΟ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ
(POLYCHRONO KASSANDRA HALKIDIKI)


website counters
KASSANDRA HALKIDIKI LOGO
   Η ιστορία του Πολύχρονου ξεκινά από το 650 π.Χ., όταν ήρθαν στη χερσόνησο της Κασσάνδρας Ερετριείς και ίδρυσαν την αποικία Νεάπολη, η οποία, παρ' όλες τις βαρβαρικές επιδρομές που γνώρισε, κατόρθωσε να επιβιώσει ως το 540 μ.Χ. οπότε και καταστράφηκε ολοκληρωτικά από τους Ούννους. Τον 11ο αιώνα, συγκεντρώθηκαν στην περιοχή αυτή γεωκτηνοτρόφοι και έφτιαξαν το χωριό "Πολύχροω", το οποίο ονόμασαν έτσι εξαιτίας των πολλών λουλουδιών που υπήρχαν εκεί. Το χωριό, κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821, πυρπολήθηκε και καταστράφηκε ολοσχερώς. Κάποια χρόνια αργότερα, λίγοι επιζήσαντες που είχαν καταφύγει αλλού για να σωθούν, επέστρεψαν και ξαναέφτιαξαν το χωριό, το οποίο λόγω λεκτικής παραφθοράς ονομάστηκε Πολύχρονο.
   Ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει την πεντακάθαρη και κρυσταλλένια θάλασσα, με τη χρυσή και βελούδινη αμμουδιά της (7 χιλιόμετρα παραλία που κερδίζει επάξια κάθε χρόνο τη γαλάζια σημαία της Ευρώπης), να περπατήσει στο απέραντο πευκοδάσος, με τις πλούσιες πηγές του, να δει τη μοναδική λίμνη Μαυρόμπαρα, μόλις 3 χμ. από το Πολύχρονο και σε υψόμετρο 200 μ. στην καρδιά της Κασσάνδρας προς το βουνό, έναν υδροβιότοπο όπου ζουν  τρία είδη σπάνιας νεροχελώνας. Η λίμνη προστατεύεται από διεθνείς συνθήκες, λόγω του ιδιαίτερου οικολογικού ενδιαφέροντός της. 
   Ο επισκέπτης αξίζει να παρατηρήσει από κοντά την εκκλησία του Αγίου Αθανασίου(1912), προστάτη του χωριού,  την πλατεία του Χριστού με την εκκλησία της Γέννησης του Χριστού, η οποία χρονολογείται από το 1863 και τέλος το υπαίθριο ελαιοτριβείο με το πιεστήριο. Αξίζει, επίσης, να επισκεφθεί κανείς το αρχαίο νεκροταφείο και το δασωμένο λοφίσκο της Ακρόπολης της αρχαίας πόλης. Μπορεί ακόμη να απολαύσει εντόπια προϊόντα άριστης ποιότητας, όπως ελιές, λάδι, μέλι, φρούτα και ψάρια. Για την ευχάριστη διαμονή και διασκέδαση των επισκεπτών-φιλοξενουμένων, το χωριό διαθέτει επιπλωμένα διαμερίσματα, δωμάτια και ξενοδοχεία, ιατρεία, φαρμακεία, κέντρα διασκέδασης, εστιατόρια-ταβέρνες, σουπερ μάρκετ, ζαχαροπλαστεία, καταστήματα ειδών λαϊκής τέχνης κ.λπ.

© Copyright 2008-2013 ®
kassandra halkidiki sunspot records
    Για την αρχική ίδρυση του Πολυχρόνου στην περιοχή, όπου βρίσκεται σήμερα και αναπτύχθηκε στη συνέχεια, δεν υπάρχουν, παρά την ερευνητική προσπάθεια, ικανά και βέβαια ενημερωτικά στοιχεία, τα οποία να επιβεβαιώνουν ιστορικώς το γεγονός αυτό.
    Για πολλές εκατοντάδες χρόνια οι γεωργο-κτηνοτροφικοί οικισμοί με τους κατοίκους τους εκεί ψηλά, πίσω από τα υψώματα και μέσα στα δάση, έζησαν απομονωμένοι και μακριά από τη θάλασσα, το μοναδικό και κυριότερο στοιχείο επικοινωνίας, για την εποχή εκείνη, με όλο τον άλλο μακρινό κόσμο. Είχαν, άλλωστε, απόλυτη αυτή την ανάγκη επικοινωνίας με τον τότε γνωστό κόσμο, διότι έπρεπε να διακινήσουν και διοχετεύσουν τα δικά τους προϊόντα προς αυτούς(ξυλεία, δημητριακά, λάδι, κρασί, μέλι) και να πάρουν και να μεταφέρουν από εκεί στον τόπο τους όσα αυτοί οι ίδιοι δεν είχαν.
    Έτσι κάποια εποχή, πιθανόν στις αρχές του 11ου μ.Χ. αιώνα, αποφάσισαν να εγκαταλείψουν την ορεινή διαμονή τους και άρχισαν σιγά-σιγά να πλησιάζουν προς τη θάλασσα. Επέλεξαν μία τοποθεσία χίλια περίπου μέτρα βορειοανατολικούς από την αρχαία Νεάπολη (ή Αιγές για κάποιους) και εκεί έκτισαν τα πρώτα σπίτια. Ήταν ένα ελαφρώς επικλινές κατηφορικό προς τη θάλασσα τμήμα της περιοχής, τριακόσια περίπου μέτρα από τη θάλασσα. Δύο λόφοι, φυσικοί μάλλον, ο «Προφήτης Ηλίας» ανατολικώς και ο «Κουτσόμυλος» ή «Κουκορόζος» δυτικώς, « δέσποζαν» στην περιοχή και μπορούσαν «ανά πάσαν στιγμήν» να ελέγχουν την όλη περιοχή και ιδιαιτέρως τον «Τορωναίο Κόλπο».
    Σ’ αυτό το μέρος οι άνθρωποι έκτισαν τα πρώτα σπίτια τους με υλικά από τη γύρω περιοχή(ξυλεία, πέτρες, ασβέστης, νερό), τα οποία υπήρχαν άφθονα, ολιγοστοί ίσως στην αρχή, περισσότεροι όμως αργότερα, ώστε σιγά-σιγά ξεπέρασε τον οικισμό και έγινε ένα μεγαλύτερο χωριό με περισσοτέρους κατοίκους και σπίτια.
    Το χωριό στα κατοπινά χρόνια ακολούθησε, μαζί με όλα τα άλλα χωριά και τις πόλεις της στενότερης, αλλά και της ευρύτερης περιοχής, την τύχη του. Έζησε ημέρες ευτυχισμένες σε περιόδους ειρηνικές, οπότε οργανώθηκε και αναπτύχθηκε, αλλά και ημέρες δυστυχισμένες, όταν οι διάφοροι πολέμιοι επιδρομείς πολεμούσαν τη Βυζαντινή αυτοκρατορία και το στενότερο ελληνικό χώρο, όπως ήταν η Θεσσαλονίκη και η γειτονική Χαλκιδική, επομένως και το Πολύχρονο.
    Το Πολύχρονο συν-αποτέλεσε, μετά την απελευθέρωσή του τον Οκτώβριο του 1912, μία Κοινότητα με το Κασσανδρινό και τα Παζαράκια (Κρυοπηγή).
    Στις 11 Ιουνίου του 1928 όμως, με απόφαση του Υπουργείου Εσωτερικών, η οποία δημοσιεύθηκε στο υπ’ αριθμόν 176 Φύλλο, τεύχος Α', της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως (176 Φ.Ε.Κ., τεύχος A', 11-6-1928), αναγνωρίσθηκε ως ανεξάρτητη Κοινότητα και αποσπάσθηκε από τα άλλα δύο χωριά (Κασσανδρινό-Παζαράκια). Από τότε αρχίζει η νεότερη Ιστορία του χωριού ως ανεξάρτητης Κοινότητας και διαρκεί ως την 31η Δεκεμβρίου του 1998 (70 χρόνια).
    Η νέα Κοινότητα στεγάσθηκε αρχικώς σε ένα δωμάτιο της οικίας του Αστεριού Καϊάφα κοντά στα Παρδαλαίικα. Αργότερα μεταφέρθηκε σε ένα μικρό γραφείο σε κοινοτικό χώρο νοτίως του Αγίου Αθανασίου, όπου σήμερα στεγάζεται το Αγροτικό Ιατρείο Πολυχρόνου. Τέλος από το 1981 στεγάζεται στο σημερινό χώρο, όπου μέχρι τότε στεγαζόταν το Δημοτικό Σχολείο. Πρώτος πρόεδρος της νέας κοινότητας υπήρξε ο Γεώργιος Καϊάφας του Αθανασίου και Γραμματέας ο Γεώργιος Δαλαμάγκας του Αστερίου.

ΠΟΛΥΧΡΟΝΟ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΚΑΤΙΑ ΤΟΥ '60
Πολύχρονο - Λίμνη Μαυρόμπαρα

    Τρία χιλιόμετρα πάνω από τον κεντρικό δρόμο, δυτικά του Πολύχρονου, ένας δρόμος οδηγεί στην καρδιά του βουνού της Κασσάνδρας. Εκεί, σε υψόμετρο 200μ. βρίσκεται μια μικρή λίμνη που ονομάζεται Μαυρόμπαρα και παρουσιάζει μεγάλο οικολογικό ενδιαφέρον. Μνημείο της φύσης από το 1997, αποτελεί ένα μοναδικής ομορφιάς υδροβιότοπο, τον οποίο επισκέπτονται πολλοί τουρίστες κάθε χρόνο. Εδώ βρίσκονται τα τρία σπάνια είδη της ευρωπαϊκής νεροχελώνας Testudinata (testudo hermanii boetgeri, emys orbicularis & mauremys caspica), που είναι υπό εξαφάνιση και βρίσκουν καταφύγιο στα ήρεμα νερά της. Προστατεύονται από την Σύμβαση της Βόννης Ν.2719 και την Οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την διατήρηση της άγριας χλωρίδας και πανίδας. Αποτελεί τη μοναδική στη Χερσόνησο της Κασσάνδρας λίμνη και είναι, πράγματι, ένα σημείο της φύσης και ένας χώρος της ευρύτερης Χερσονήσου Χαλκιδικής που προκαλεί το θαυμασμό του επισκέπτη. Η περιοχή ονομάστηκε έτσι από τους κατοίκους του Πολυχρόνου, γιατί στον τόπο μας ένα μέρος που σταματάει το νερό και είναι μικρής έκτασης, σε σχέση πάντα με τη θάλασσα, ονομαζόταν “μπάρα”. Εξάλλου είναι χαρακτηριστικές οι φράσεις... “Πλημμύρισε το σπίτι και έγινε μπάρα”, “τα νερά μαζεύτηκαν μπάρα” και άλλες. Η λίμνη αυτή είναι πράγματι μικρή σε έκταση. Θα πρέπει να είναι στο σύνολό της γύρω στα 200 με 300 τ.μ. Ονομάστηκε “μαυρόμπαρα” από το μαύρο χρώμα που είχε το νερό της. Η ονομασία αυτή (μιλούμε πάντα για το πρώτο συνθετικό, δηλ. για το επίθετο μαύρη) θα πρέπει να προέκυψε από τους εξής λόγους :
    Από το μαύρο χρώμα που έπαιρνε το νερό της λίμνης, καθώς έπεφταν σ’ αυτό οι σκιές των πανύψηλων πεύκων που την περιτριγύρισαν. Από τα “μούσκλια” και τα άλλα υδρόβια φυτά που υπήρχαν, σε αφθονία, μέσα στο νερό της, καθώς και από άλλα αντικείμενα που έπεφταν, κατά καιρούς, σ’ αυτό και από το βάθος της που θα πρέπει να ξεπερνά τα 10 μέτρα. Η δημιουργία της θα πρέπει να οφείλεται σε κατολισθήσεις του εδάφους πριν από πολλούς αιώνες.     Το 1995 ο κυνηγητικός σύλλογος Κασσάνδρας κατασκεύασε με πέτρα την βρύση που τρέχει πάντα κρύο νερό ενώ το Δασαρχείο Κασσάνδρας τοποθέτησε ξύλινα παγκάκια στον έξω από την λίμνη καθαρισμένο χώρο. Επίσης έχει περιφραχθεί ο χώρος σε έκταση 10 στρεμμάτων και έχουν στηθεί ενημερωτικές για το κοινό πινακίδες από το Δασαρχείο το 2001. Αξίζει μια βόλτα μέχρι τη Μαυρόμπαρα, που εκτός από τις χελώνες, έχει αρκετές περιπατητικές διαδρομές, εκκλησάκια, πηγές και σπάνια βλάστηση κι όλα αυτά λίγα χιλιόμετρα από το Πολύχρονο.
Η ΜΑΥΡΟΜΠΑΡΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΥ - ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΚΑΤΙΑ ΤΟΥ '70 ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ
Πολύχρονο - Η ονομασία του χωριού

Το όνομα του χωριού την εποχή, στην οποία αναφέρομαι, όπως και σήμερα, είναι «Πολύχρονο(ν)». Πολλοί το ερμηνεύουν ετυμολογικώς συνδυάζοντάς το και ανατρέχοντας στο επίθετο «πολύς» και το ουσια¬στικό «χρόνος» = ο, η πολύχρονος, το πολύχρονον-«το πολύχρονον χωρίον». Με την παράλειψη του ουσιαστικού «χωρίον» το Πολύχρονον ουσιαστικοποιήθηκε και το επίθετο πολύχρονον έγινε ουσιαστικό: Πολύχρονον.
Υπάρχουν όμως πληροφορίες, στατιστικοί πίνακες και επίσημα έγ¬γραφα αρχών, στα οποία αναφέρεται με το όνομα «Πολύχροον-Πολύ- χρουν (πολύχρωμον). Με το όνομα αυτό αναφέρεται στους χρόνους της Τουρκοκρατίας και μάλιστα το 19o αιώνα μέχρι και τις αρχές του 20ου αιώνα.
Η ονομασία αυτή οφείλεται κατά πάσα πιθανότητα, την οποία εγώ προσωπικώς θεωρώ βεβαιότητα, στην πολυχρωμία των λουλουδιών, των δένδρων και των θάμνων, τα οποία στόλιζαν όλες τις πλαγιές και τα χωράφια του χωριού (δάση, χέρσα και σπαρμένα). Ιδιαιτέρως δε την Άνοιξη και μερικώς το Φθινόπωρο.
Πράγματι! «Οι μαργαρίτες, το χαμομήλι, το τριφύλλι, ο άγριος αυτοφυής βίκος, η καβαλαριά, οι παπαρούνες, το αγριοσίναπο, οι αμυγδαλιές, οι βερικοκιές, οι αχλαδιές, οι αγκορτζιές (αγριαχλαδιές), τα σπαλάθρια, τα σπάρτα, τα ρείκια και οι σουσούρες», το καθένα στον καιρό του και με το χρώμα του- άσπρο, γαλάζιο, κίτρινο, κόκκινο, μωβ, ροζ- σχημάτιζαν μία πολύχρωμη και ποικιλόμορφη εικόνα, η οποία δικαιολογημένα μπορούσε να δώσει και έδωσε το όνομα αυτό. Από το επίθετο πολύς και το ουσιαστικό χρώς-χρωτός (γεν.Ιωνικά χρο-ός= η επιφάνεια παντός σώματος, επιδερμίδα, δέρμα-το χρώμα της επιδερμίδας, η χροιά, το χρώμα) σχηματίσθηκε το δευτερόκλιτο τριγενές και δικατάληκτο επίθετο ο, η πολύχρο-ος, το πολύχρο-ον και συνηρημένο ο, η πολύχρους, το πολύχρουν. Από το επίθετο αυτό, παίρνοντας το ουδέτερο το πολύχροον-πολύχρουν και το ουσιαστικό «χωρίον», σχηματίστηκε το ονοματικό σύνολο το πολύχροον-πολύχρουν χωρίον. Με την παράλειψη του προσδιοριζόμενου ουσιαστικού «χωρίον» το επίθετο πολύχροον-πολύχρουν ουσιαστικοποιήθηκε και προήλθε το κύριο όνομα Πολύχροον-Πολύχρουν. Με το όνομα αυτό, άλλοτε το ασυναίρετο και άλλοτε το συνηρημένο, Πολύχροον-Πολύχρουν, εμφανίζεται στην ιστορική του διαδρομή επισήμως (ίσως από την εποχή της ιδρύσεώς του).
Ο λαός όμως, ο οποίος λειτουργεί περισσότερο με το συναίσθημα και ολιγότερο με τη λογική και καθόλου σχεδόν με τη γραμματική και την ετυμολογία, έδωσε στο χωριό το όνομα πολύχρωμο από την πολυχρωμία του τοπίου. Διότι και με το όνομα αυτό εμφανίζεται το χωριό και μάλιστα στις αρχές του 20ού αιώνα. Πώς όμως το Πολύχροον-Πολύχρουν (ή και Πολύχρωμον) έγινε Πολύχρονον, ονομασία με την οποία εμφανίζεται επισήμως από το 1928 ως ανεξάρτητη Κοινότητα και σήμερα ακόμη; Γλωσσολογικώς και γραμματικώς προέκυψε με την παρένθεση-παρεμβολή του συμφώνου ν με¬ταξύ των δύο ο+ο στον ασυναίρετο τύπο Πολύχροον-Πολύχρο-ν-ον= Πολύχρονον. Από το Πολύχρωμον, πιθανόν, με το νόμο της «παραφθο¬ράς» να προήλθε το Πολύχρονον με την τροπή του ένρινου μ στο ένρινο ν και του μακρού ω στο βραχύ ο.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ & ΠΗΓΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΛΥΧΡΟΝΟ :
ΑΡΙΣΤΟΔΗΜΟΣ ΧΡ. ΖΑΓΚΑΣ - ΠΟΛΥΧΡΟΝΟ Ένα χωριό στη ροή της ιστορίας (1986)
ΣΤΕΛΙΟΣ ΔΑΛΑΜΑΓΚΑΣ - Το Πολύχρονο στα χρόνια τα παλιά... (2003)
ΓΕΩΡΓΙΟΣ Β. ΚΑΙΑΦΑΣ - ΤΟ ΠΟΛΥΧΡΟΝΟ ΣΤΙΣ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ 1940, 1950 & 1960 (2009)
ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ
( TOUR )

ΕΠΙΛΟΓΗ ΓΛΩΣΣΑΣ

Translate This Page To:

Powered by: ALS & Google

Weather by Freemeteo.com
ΚΑΙΡΟΣ ΣΤΟ ΠΟΛΥΧΡΟΝΟ
ΕΡΕΥΝΑ, ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ & ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΚΕΙΜΕΝΩΝ-ΣΕΛΙΔΟΠΟΙΗΣΗ :
Βαγγέλης Κατσαρίνης Ηλεκτρονικός - Κατασκευαστής Ιστοσελίδων Διαδικτύου
Πολύχρονο - Η ίδρυση του χωριού και η ανεξαρτησία του σαν Κοινότητα
ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ
GREEK MAKEDONIAN SUN KASSANDRA HALKIDIKI
www.kassandra-halkidiki.gr
ΠΛΗΡΗΣ ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ - ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΣ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑΣ