ΠΟΛΥΧΡΟΝΟ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ
(POLYCHRONO KASSANDRA HALKIDIKI)


website counters
KASSANDRA HALKIDIKI LOGO
   Η ιστορία του Πολύχρονου ξεκινά από το 650 π.Χ., όταν ήρθαν στη χερσόνησο της Κασσάνδρας Ερετριείς και ίδρυσαν την αποικία Νεάπολη, η οποία, παρ' όλες τις βαρβαρικές επιδρομές που γνώρισε, κατόρθωσε να επιβιώσει ως το 540 μ.Χ. οπότε και καταστράφηκε ολοκληρωτικά από τους Ούννους. Τον 11ο αιώνα, συγκεντρώθηκαν στην περιοχή αυτή γεωκτηνοτρόφοι και έφτιαξαν το χωριό "Πολύχροω", το οποίο ονόμασαν έτσι εξαιτίας των πολλών λουλουδιών που υπήρχαν εκεί. Το χωριό, κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821, πυρπολήθηκε και καταστράφηκε ολοσχερώς. Κάποια χρόνια αργότερα, λίγοι επιζήσαντες που είχαν καταφύγει αλλού για να σωθούν, επέστρεψαν και ξαναέφτιαξαν το χωριό, το οποίο λόγω λεκτικής παραφθοράς ονομάστηκε Πολύχρονο.
   Ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει την πεντακάθαρη και κρυσταλλένια θάλασσα, με τη χρυσή και βελούδινη αμμουδιά της (7 χιλιόμετρα παραλία που κερδίζει επάξια κάθε χρόνο τη γαλάζια σημαία της Ευρώπης), να περπατήσει στο απέραντο πευκοδάσος, με τις πλούσιες πηγές του, να δει τη μοναδική λίμνη Μαυρόμπαρα, μόλις 3 χμ. από το Πολύχρονο και σε υψόμετρο 200 μ. στην καρδιά της Κασσάνδρας προς το βουνό, έναν υδροβιότοπο όπου ζουν  τρία είδη σπάνιας νεροχελώνας. Η λίμνη προστατεύεται από διεθνείς συνθήκες, λόγω του ιδιαίτερου οικολογικού ενδιαφέροντός της. 
   Ο επισκέπτης αξίζει να παρατηρήσει από κοντά την εκκλησία του Αγίου Αθανασίου(1912), προστάτη του χωριού,  την πλατεία του Χριστού με την εκκλησία της Γέννησης του Χριστού, η οποία χρονολογείται από το 1863 και τέλος το υπαίθριο ελαιοτριβείο με το πιεστήριο. Αξίζει, επίσης, να επισκεφθεί κανείς το αρχαίο νεκροταφείο και το δασωμένο λοφίσκο της Ακρόπολης της αρχαίας πόλης. Μπορεί ακόμη να απολαύσει εντόπια προϊόντα άριστης ποιότητας, όπως ελιές, λάδι, μέλι, φρούτα και ψάρια. Για την ευχάριστη διαμονή και διασκέδαση των επισκεπτών-φιλοξενουμένων, το χωριό διαθέτει επιπλωμένα διαμερίσματα, δωμάτια και ξενοδοχεία, ιατρεία, φαρμακεία, κέντρα διασκέδασης, εστιατόρια-ταβέρνες, σουπερ μάρκετ, ζαχαροπλαστεία, καταστήματα ειδών λαϊκής τέχνης κ.λπ.

    Για την αρχική ίδρυση του Πολυχρόνου στην περιοχή, όπου βρίσκεται σήμερα και αναπτύχθηκε στη συνέχεια, δεν υπάρχουν, παρά την ερευνητική προσπάθεια, ικανά και βέβαια ενημερωτικά στοιχεία, τα οποία να επιβεβαιώνουν ιστορικώς το γεγονός αυτό.
    Για πολλές εκατοντάδες χρόνια οι γεωργο-κτηνοτροφικοί οικισμοί με τους κατοίκους τους εκεί ψηλά, πίσω από τα υψώματα και μέσα στα δάση, έζησαν απομονωμένοι και μακριά από τη θάλασσα, το μοναδικό και κυριότερο στοιχείο επικοινωνίας, για την εποχή εκείνη, με όλο τον άλλο μακρινό κόσμο. Είχαν, άλλωστε, απόλυτη αυτή την ανάγκη επικοινωνίας με τον τότε γνωστό κόσμο, διότι έπρεπε να διακινήσουν και διοχετεύσουν τα δικά τους προϊόντα προς αυτούς(ξυλεία, δημητριακά, λάδι, κρασί, μέλι) και να πάρουν και να μεταφέρουν από εκεί στον τόπο τους όσα αυτοί οι ίδιοι δεν είχαν.
    Έτσι κάποια εποχή, πιθανόν στις αρχές του 11ου μ.Χ. αιώνα, αποφάσισαν να εγκαταλείψουν την ορεινή διαμονή τους και άρχισαν σιγά-σιγά να πλησιάζουν προς τη θάλασσα. Επέλεξαν μία τοποθεσία χίλια περίπου μέτρα βορειοανατολικούς από την αρχαία Νεάπολη (ή Αιγές για κάποιους) και εκεί έκτισαν τα πρώτα σπίτια. Ήταν ένα ελαφρώς επικλινές κατηφορικό προς τη θάλασσα τμήμα της περιοχής, τριακόσια περίπου μέτρα από τη θάλασσα. Δύο λόφοι, φυσικοί μάλλον, ο «Προφήτης Ηλίας» ανατολικώς και ο «Κουτσόμυλος» ή «Κουκορόζος» δυτικώς, « δέσποζαν» στην περιοχή και μπορούσαν «ανά πάσαν στιγμήν» να ελέγχουν την όλη περιοχή και ιδιαιτέρως τον «Τορωναίο Κόλπο».
    Σ’ αυτό το μέρος οι άνθρωποι έκτισαν τα πρώτα σπίτια τους με υλικά από τη γύρω περιοχή(ξυλεία, πέτρες, ασβέστης, νερό), τα οποία υπήρχαν άφθονα, ολιγοστοί ίσως στην αρχή, περισσότεροι όμως αργότερα, ώστε σιγά-σιγά ξεπέρασε τον οικισμό και έγινε ένα μεγαλύτερο χωριό με περισσοτέρους κατοίκους και σπίτια.
    Το χωριό στα κατοπινά χρόνια ακολούθησε, μαζί με όλα τα άλλα χωριά και τις πόλεις της στενότερης, αλλά και της ευρύτερης περιοχής, την τύχη του. Έζησε ημέρες ευτυχισμένες σε περιόδους ειρηνικές, οπότε οργανώθηκε και αναπτύχθηκε, αλλά και ημέρες δυστυχισμένες, όταν οι διάφοροι πολέμιοι επιδρομείς πολεμούσαν τη Βυζαντινή αυτοκρατορία και το στενότερο ελληνικό χώρο, όπως ήταν η Θεσσαλονίκη και η γειτονική Χαλκιδική, επομένως και το Πολύχρονο.
    Το Πολύχρονο συν-αποτέλεσε, μετά την απελευθέρωσή του τον Οκτώβριο του 1912, μία Κοινότητα με το Κασσανδρινό και τα Παζαράκια (Κρυοπηγή).
    Στις 11 Ιουνίου του 1928 όμως, με απόφαση του Υπουργείου Εσωτερικών, η οποία δημοσιεύθηκε στο υπ’ αριθμόν 176 Φύλλο, τεύχος Α', της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως (176 Φ.Ε.Κ., τεύχος A', 11-6-1928), αναγνωρίσθηκε ως ανεξάρτητη Κοινότητα και αποσπάσθηκε από τα άλλα δύο χωριά (Κασσανδρινό-Παζαράκια). Από τότε αρχίζει η νεότερη Ιστορία του χωριού ως ανεξάρτητης Κοινότητας και διαρκεί ως την 31η Δεκεμβρίου του 1998 (70 χρόνια).
    Η νέα Κοινότητα στεγάσθηκε αρχικώς σε ένα δωμάτιο της οικίας του Αστεριού Καϊάφα κοντά στα Παρδαλαίικα. Αργότερα μεταφέρθηκε σε ένα μικρό γραφείο σε κοινοτικό χώρο νοτίως του Αγίου Αθανασίου, όπου σήμερα στεγάζεται το Αγροτικό Ιατρείο Πολυχρόνου. Τέλος από το 1981 στεγάζεται στο σημερινό χώρο, όπου μέχρι τότε στεγαζόταν το Δημοτικό Σχολείο. Πρώτος πρόεδρος της νέας κοινότητας υπήρξε ο Γεώργιος Καϊάφας του Αθανασίου και Γραμματέας ο Γεώργιος Δαλαμάγκας του Αστερίου.

kassandra-halkidiki-polychrono1
kassandra-halkidiki-polychrono2
ΠΟΛΥΧΡΟΝΟ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΚΑΤΙΑ ΤΟΥ '60
    Πολύχρονο - Λίμνη Μαυρόμπαρα

   Τρία χιλιόμετρα πάνω από τον κεντρικό δρόμο, δυτικά του Πολύχρονου, ένας δρόμος οδηγεί στην καρδιά του βουνού της Κασσάνδρας. Εκεί, σε υψόμετρο 200μ. βρίσκεται μια μικρή λίμνη που ονομάζεται Μαυρόμπαρα και παρουσιάζει μεγάλο οικολογικό ενδιαφέρον. Μνημείο της φύσης από το 1997, αποτελεί ένα μοναδικής ομορφιάς υδροβιότοπο, τον οποίο επισκέπτονται πολλοί τουρίστες κάθε χρόνο. Εδώ βρίσκονται τα τρία σπάνια είδη της ευρωπαϊκής νεροχελώνας Testudinata (testudo hermanii boetgeri, emys orbicularis & mauremys caspica), που είναι υπό εξαφάνιση και βρίσκουν καταφύγιο στα ήρεμα νερά της. Προστατεύονται από την Σύμβαση της Βόννης Ν.2719 και την Οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την διατήρηση της άγριας χλωρίδας και πανίδας. Αποτελεί τη μοναδική στη Χερσόνησο της Κασσάνδρας λίμνη και είναι, πράγματι, ένα σημείο της φύσης και ένας χώρος της ευρύτερης Χερσονήσου Χαλκιδικής που προκαλεί το θαυμασμό του επισκέπτη. Η περιοχή ονομάστηκε έτσι από τους κατοίκους του Πολυχρόνου, γιατί στον τόπο μας ένα μέρος που σταματάει το νερό και είναι μικρής έκτασης, σε σχέση πάντα με τη θάλασσα, ονομαζόταν “μπάρα”. Εξάλλου είναι χαρακτηριστικές οι φράσεις... “Πλημμύρισε το σπίτι και έγινε μπάρα”, “τα νερά μαζεύτηκαν μπάρα” και άλλες. Η λίμνη αυτή είναι πράγματι μικρή σε έκταση. Θα πρέπει να είναι στο σύνολό της γύρω στα 200 με 300 τ.μ. Ονομάστηκε “μαυρόμπαρα” από το μαύρο χρώμα που είχε το νερό της. Η ονομασία αυτή (μιλούμε πάντα για το πρώτο συνθετικό, δηλ. για το επίθετο μαύρη) θα πρέπει να προέκυψε από τους εξής λόγους :
    Από το μαύρο χρώμα που έπαιρνε το νερό της λίμνης, καθώς έπεφταν σ’ αυτό οι σκιές των πανύψηλων πεύκων που την περιτριγύρισαν. Από τα “μούσκλια” και τα άλλα υδρόβια φυτά που υπήρχαν, σε αφθονία, μέσα στο νερό της, καθώς και από άλλα αντικείμενα που έπεφταν, κατά καιρούς, σ’ αυτό και από το βάθος της που θα πρέπει να ξεπερνά τα 10 μέτρα. Η δημιουργία της θα πρέπει να οφείλεται σε κατολισθήσεις του εδάφους πριν από πολλούς αιώνες.     Το 1995 ο κυνηγητικός σύλλογος Κασσάνδρας κατασκεύασε με πέτρα την βρύση που τρέχει πάντα κρύο νερό ενώ το Δασαρχείο Κασσάνδρας τοποθέτησε ξύλινα παγκάκια στον έξω από την λίμνη καθαρισμένο χώρο. Επίσης έχει περιφραχθεί ο χώρος σε έκταση 10 στρεμμάτων και έχουν στηθεί ενημερωτικές για το κοινό πινακίδες από το Δασαρχείο το 2001. Αξίζει μια βόλτα μέχρι τη Μαυρόμπαρα, που εκτός από τις χελώνες, έχει αρκετές περιπατητικές διαδρομές, εκκλησάκια, πηγές και σπάνια βλάστηση κι όλα αυτά λίγα χιλιόμετρα από το Πολύχρονο.
Η ΜΑΥΡΟΜΠΑΡΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΥ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΚΑΤΙΑ ΤΟΥ '70 ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ
    Πολύχρονο - Η ονομασία του χωριού

Το όνομα του χωριού την εποχή, στην οποία αναφέρομαι, όπως και σήμερα, είναι «Πολύχρονο(ν)». Πολλοί το ερμηνεύουν ετυμολογικώς συνδυάζοντάς το και ανατρέχοντας στο επίθετο «πολύς» και το ουσια¬στικό «χρόνος» = ο, η πολύχρονος, το πολύχρονον-«το πολύχρονον χωρίον». Με την παράλειψη του ουσιαστικού «χωρίον» το Πολύχρονον ουσιαστικοποιήθηκε και το επίθετο πολύχρονον έγινε ουσιαστικό: Πολύχρονον.
Υπάρχουν όμως πληροφορίες, στατιστικοί πίνακες και επίσημα έγ¬γραφα αρχών, στα οποία αναφέρεται με το όνομα «Πολύχροον-Πολύ- χρουν (πολύχρωμον). Με το όνομα αυτό αναφέρεται στους χρόνους της Τουρκοκρατίας και μάλιστα το 19o αιώνα μέχρι και τις αρχές του 20ου αιώνα.
Η ονομασία αυτή οφείλεται κατά πάσα πιθανότητα, την οποία εγώ προσωπικώς θεωρώ βεβαιότητα, στην πολυχρωμία των λουλουδιών, των δένδρων και των θάμνων, τα οποία στόλιζαν όλες τις πλαγιές και τα χωράφια του χωριού (δάση, χέρσα και σπαρμένα). Ιδιαιτέρως δε την Άνοιξη και μερικώς το Φθινόπωρο.
Πράγματι! «Οι μαργαρίτες, το χαμομήλι, το τριφύλλι, ο άγριος αυτοφυής βίκος, η καβαλαριά, οι παπαρούνες, το αγριοσίναπο, οι αμυγδαλιές, οι βερικοκιές, οι αχλαδιές, οι αγκορτζιές (αγριαχλαδιές), τα σπαλάθρια, τα σπάρτα, τα ρείκια και οι σουσούρες», το καθένα στον καιρό του και με το χρώμα του- άσπρο, γαλάζιο, κίτρινο, κόκκινο, μωβ, ροζ- σχημάτιζαν μία πολύχρωμη και ποικιλόμορφη εικόνα, η οποία δικαιολογημένα μπορούσε να δώσει και έδωσε το όνομα αυτό. Από το επίθετο πολύς και το ουσιαστικό χρώς-χρωτός (γεν.Ιωνικά χρο-ός= η επιφάνεια παντός σώματος, επιδερμίδα, δέρμα-το χρώμα της επιδερμίδας, η χροιά, το χρώμα) σχηματίσθηκε το δευτερόκλιτο τριγενές και δικατάληκτο επίθετο ο, η πολύχρο-ος, το πολύχρο-ον και συνηρημένο ο, η πολύχρους, το πολύχρουν. Από το επίθετο αυτό, παίρνοντας το ουδέτερο το πολύχροον-πολύχρουν και το ουσιαστικό «χωρίον», σχηματίστηκε το ονοματικό σύνολο το πολύχροον-πολύχρουν χωρίον. Με την παράλειψη του προσδιοριζόμενου ουσιαστικού «χωρίον» το επίθετο πολύχροον-πολύχρουν ουσιαστικοποιήθηκε και προήλθε το κύριο όνομα Πολύχροον-Πολύχρουν. Με το όνομα αυτό, άλλοτε το ασυναίρετο και άλλοτε το συνηρημένο, Πολύχροον-Πολύχρουν, εμφανίζεται στην ιστορική του διαδρομή επισήμως (ίσως από την εποχή της ιδρύσεώς του).
Ο λαός όμως, ο οποίος λειτουργεί περισσότερο με το συναίσθημα και ολιγότερο με τη λογική και καθόλου σχεδόν με τη γραμματική και την ετυμολογία, έδωσε στο χωριό το όνομα πολύχρωμο από την πολυχρωμία του τοπίου. Διότι και με το όνομα αυτό εμφανίζεται το χωριό και μάλιστα στις αρχές του 20ού αιώνα. Πώς όμως το Πολύχροον-Πολύχρουν (ή και Πολύχρωμον) έγινε Πολύχρονον, ονομασία με την οποία εμφανίζεται επισήμως από το 1928 ως ανεξάρτητη Κοινότητα και σήμερα ακόμη; Γλωσσολογικώς και γραμματικώς προέκυψε με την παρένθεση-παρεμβολή του συμφώνου ν με¬ταξύ των δύο ο+ο στον ασυναίρετο τύπο Πολύχροον-Πολύχρο-ν-ον= Πολύχρονον. Από το Πολύχρωμον, πιθανόν, με το νόμο της «παραφθο¬ράς» να προήλθε το Πολύχρονον με την τροπή του ένρινου μ στο ένρινο ν και του μακρού ω στο βραχύ ο.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ & ΠΗΓΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΛΥΧΡΟΝΟ :
ΑΡΙΣΤΟΔΗΜΟΣ ΧΡ. ΖΑΓΚΑΣ - ΠΟΛΥΧΡΟΝΟ Ένα χωριό στη ροή της ιστορίας (1986)
ΣΤΕΛΙΟΣ ΔΑΛΑΜΑΓΚΑΣ - Το Πολύχρονο στα χρόνια τα παλιά... (2003)
ΓΕΩΡΓΙΟΣ Β. ΚΑΙΑΦΑΣ - ΤΟ ΠΟΛΥΧΡΟΝΟ ΣΤΙΣ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ 1940, 1950 & 1960 (2009)
ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ
( TOUR )

ΕΠΙΛΟΓΗ ΓΛΩΣΣΑΣ

Translate This Page To:

Powered by: ALS & Google

Weather by Freemeteo.com
ΚΑΙΡΟΣ ΣΤΟ ΠΟΛΥΧΡΟΝΟ
ΕΡΕΥΝΑ, ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ & ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΚΕΙΜΕΝΩΝ-ΣΕΛΙΔΟΠΟΙΗΣΗ :
Βαγγέλης Κατσαρίνης Ηλεκτρονικός - Κατασκευαστής Ιστοσελίδων Διαδικτύου
    Πολύχρονο - Η ίδρυση του χωριού και η ανεξαρτησία του σαν Κοινότητα
ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ
GREEK MAKEDONIAN SUN KASSANDRA HALKIDIKI
www.kassandra-halkidiki.gr
ΠΛΗΡΗΣ ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ - ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΣ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑΣ
© Copyright 2008-2014 ®
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση
και γενικά η αναπαραγωγή των κειμένων της ιστοσελίδας, με οποιοδήποτε μέσο ή τρόπο,
τμηματικά ή περιληπτικά, χωρίς γραπτή άδεια του δημιουργού.
Οι φωτογραφίες αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία του Sunspot Web Design, βάσει του νόμου 2121/1993 και της Διεθνούς Σύμβασης της Βέρνης (που έχει κυρωθεί με το νόμο 100/1975).
Σημειώνεται ότι η πνευματική ιδιοκτησία αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση
και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
Εάν επιθυμείτε να χρησιμοποιήσετε μία ή περισσότερες από τις φωτογραφίες για παρουσίαση σε έντυπο μέσο, υποχρεούστε
να αναφέρετε στην ίδια σελίδα και σε ευκρινές σημείο το "website : www.kassandra-halkidiki.gr" ως πηγή των εικόνων.
    Οι χελώνες

Στην Ελλάδα έχει παρατηρηθεί τα τελευταία χρόνια μείωση του πληθυσμού της, αν και συγκριτικά με τις άλλες μεσογειακές χώρες είναι ακόμα σε ικανοποιητικά επίπεδα. Οι λόγοι της μείωσης είναι πολλοί. Αρχικά η μείωση έχει να κάνει με την επέμβαση του ανθρώπου στο περιβάλλον που ζουν, με τις καλλιέργειες, τον περιορισμό των δασών, τις πυρκαγιές κλπ. Ένας άλλος λόγος είναι η παράνομη πώληση τους σαν κατοικίδια ζώα, συνήθως σε Βορειοευρωπαίους συλλέκτες. Ήδη το πρόβλημα είναι μεγάλο στην Τουρκία και την Γιουγκοσλαβία από αυτό τον λόγο. Φυσικοί εχθροί τους είναι διάφορα σαρκοφάγα ζώα και πουλιά. Οι χελώνες μπορούν να ζήσουν μέχρι και 50 χρόνια.

    Τα τρία σπάνια είδη της Μαυρόμπαρας

01 Emys orbicularis (Carl Linnaeus 1758)
Κοινή Ονομασία : Στικτόλαιμη Νεροχελώνα, Βαλτοχελώνα.

Εξάπλωση στην Ελλάδα : Ηπειρωτική Ελλάδα, Πελοπόννησος, Εύβοια, Ιόνια νησιά, Σαμοθράκη, Λήμνος, Λέσβος, Σάμος, Κως, πιθανόν και στη Θάσο.
Γενικές Πληροφορίες : Στην Ελλάδα απαντά το φερώνυμο υποείδος (Βόρεια Ελλάδα) και το υποείδος Emys orbicularis hellenica (Valenciennes 1832).
Προτιμά νερά με μικρή ροή ή στάσιμα με υδρόβια βλάστηση. Ξεχωρίζει από τα κίτρινα στίγματα που έχει στον λαιμό. Μήκος χελύου (καβουκιού) μέχρι και 30cm, συνήθως όμως δεν ξεπερνά τα 20cm. Τα θηλυκά μεγαλύτερα από τα αρσενικά. Προτιμά στάσιμα ή ελαφρώς ρέοντα νερά με υδρόβια βλάστηση. Δειλή και ντροπαλή χελώνα που κρύβεται αμέσως στο νερό μόλις αισθανθεί κίνδυνο. Αρκετά πιο σπάνια από την Γραμμωτή Νεροχελώνα (Mauremys rivulata). Τρέφεται κυρίως με ασπόνδυλα αλλά και με ψάρια, αμφίβια, μικρά φίδια, πτώματα και φυτά. Τα θηλυκά γεννούν 3-18 αυγά σε τρύπες που σκάβουν σε μαλακό χώμα, τα οποία εκκολάπτονται μετά από 2-4 μήνες. Τα νεογνά έχουν μήκος χελύου 2-2.5cm και φέρουν μία τρόπιδα κατά μήκος του. Τα αρσενικά ωριμάζουν σεξουαλικά κατά το 6ο με 13ο έτος της ηλικίας τους, ενώ τα θηλυκά πολύ αργότερα, κατά το 18ο με 20ό έτος.

02 Mauremys caspica (Achille Valenciennes 1833)
Κοινή Ονομασία : Γραμμωτή Νεροχελώνα, Ποταμοχελώνα, Μαυροχελώνα.

Εξάπλωση στην Ελλάδα : Ηπειρωτική Ελλάδα, Πελοπόννησος, Εύβοια, Κρήτη, νησιά Ιονίου, νησιά Αιγαίου.
Γενικές Πληροφορίες : Μήκος χελύου (καβουκιού) μέχρι και 30cm, σπάνια περισσότερο. Τα θηλυκά μεγαλύτερα από τα αρσενικά. Συναντάται σε ποικίλης μορφής υγροτόπους έως και τα 800m υψόμετρο. Δειλή χελώνα, φαίνεται να είναι λιγότερο ντροπαλή όμως από την Στικτή Νεροχελώνα (Emys orbicularis). Τρέφεται κυρίως με ασπόνδυλα αλλά και με ψάρια, αμφίβια, μικρά φίδια, πτώματα και φυτά. Τα θηλυκά γεννούν 4-6 αυγά σε τρύπες που σκάβουν σε μαλακό χώμα. Τα νεογνά έχουν μήκος χελύου 3-3.5cm και φέρουν 3 τρόπιδες κατά μήκος του. Τα θηλυκά ωριμάζουν σεξουαλικά μετά και το 10ο έτος της ηλικίας τους.

03 Testudo hermanni boettgeri (Mojsisovics 1889)
Κοινή Ονομασία : Ονυχοχελώνα, μεσογειακή χελώνα.

Η Testudo hermanni, όπως και όλες οι χερσαίες χελώνες, ανήκει στην οικογένεια Testudinidae, η οποία αποτελείται από 7 γένη και περίπου 40 είδη. Στην Ευρώπη ζουν μόνο 3 είδη, που ανήκουν στο πολυπληθέστερο γένος Testudo και αυτά στο νότιο τμήμα της και βέβαια και στην Ελλάδα. Πρόκειται για φυτοφάγες, κατά κανόνα, αργοκίνητες χελώνες που είναι ικανές να ζουν σε ξηρούς βιότοπους.

Υπάρχουν δυο υποείδη της χελώνας Testudo hermanni , που χαρακτηρίζονται από την χώρα στην οποία ζουν :
1. Ανατολική ράτσα: (Ελλάδα, Γιουγκοσλαβία, Βουλγαρία, FYROM, Βοσνία, Ρουμανία, Τουρκία, Αλβανία, Νότια Ιταλία, Σικελία, Σαρδηνία) και ονομάζεται : Testudo hermanni boettgeri (πρώην: Testudo hermanni hermanni)
2. Δυτική ράτσα: (Γαλλία, Κορσική, Μαγιόρκα, Ιταλία, Ισπανία, Σικελία και Σαρδηνία) που ονομάζεται : Testudo hermanni hermanni (πρώην: Testudo hermanni robertmertensi)

Το κοινό της όνομα διεθνώς είναι «Μεσογειακή» ή «Ελληνική χελώνα». Πρόκειται για την χελώνα που συντηρείται στην αιχμαλωσία περισσότερο από κάθε άλλο είδος χελώνας. Η Testudo hermani ζει σε μια πολύ μεγάλη περιοχή, από την Τουρκία μέχρι την Ισπανία, και υπάρχουν μεγάλες διαφορές στο μέγεθος το χρώμα και κάποιες φορές και το σχήμα του κελύφους της. Ειδικά στη Ανατολική ράτσα υπάρχουν μερικές φόρμες με πολύ διαφορετικά χαρακτηριστικά. Για παράδειγμα, υπάρχουν φόρμες με το πίσω μέρος του κελύφους οδοντωτό, ενώ σε άλλες είναι τελείως λείο. Το χρώμα έχει πολλές διαφορές, από κίτρινο έως λαδί και ώχρα, μέχρι καφέ και σπάνια σχεδόν μαύρο. Το μέγεθος είναι επίσης πολύ σχετικό και σε κάποιες περιοχές φτάνει το μήκος των 30 cm ενώ σε άλλες τα ζώα δεν ξεπερνούν τα 12 cm! Αυτές οι διαφορές, μαζί με άλλες πιο χαρακτηριστικές στην αναγνώριση του είδους κάνουν μερικές φορές δύσκολη την κατάταξη ενός ζώου, ακόμα και για ειδικούς. Το μέγεθος της Testudo hermanni boettgeri είναι για τα αρσενικά 12 μέχρι 24 cm και για τα θηλυκά 14 μέχρι 30 cm. Της Testudo hermanni hermanni είναι για τα αρσενικά 11 μέχρι 18 cm και για τα θηλυκά 13 μέχρι 22 cm. Το μέγεθος και των δυο υποειδών, είναι διαφορετικό, ανάλογα από την περιοχή από την οποία προέρχονται. Οι θηλυκές είναι μεγαλύτερες από τις αρσενικές. Η ουρά και το νύχι της ουράς του αρσενικού είναι μακρύτερα από της θηλυκής. Συνήθως το κάτω μέρος του κελύφους του αρσενικού έχει μεγαλύτερη κλήση προς τα μέσα. Οι ενήλικες αρσενικές χελώνες έχουν φαρδύτερο κέλυφος προς τα πίσω από τις θηλυκές. Η θηλυκή γεννά μέχρι και 9 αυγά, λευκά, με σκληρό κέλυφος. Τα αυγά εκκολάπτονται μετά από 3 μήνες περίπου.

CITES (Σύμβαση για το Διεθνές Εμπόριο Απειλούμενων Ειδών της Άγριας Πανίδας και Χλωρίδας) είναι μια διεθνής συμφωνία μεταξύ κυβερνήσεων. Στόχος της είναι να διασφαλίσει ότι το διεθνές εμπόριο ειδών της άγριας πανίδας και χλωρίδας δεν απειλεί την επιβίωσή τους.
WEBSITE : http://www.cites.org/eng

PROTECTED PLANET είναι η νέα ιστοσελίδα με την Παγκόσμια Βάση Δεδομένων για τις Προστατευόμενες Περιοχές (WDPA). Η WDPA υπάρχει από το 1981, και είναι η πιο περιεκτική και εκτενή δέσμη στοιχείων σχετικά με τις προστατευόμενες περιοχές, όπως τα εθνικά πάρκα και διεθνώς καθορισμένες προστατευόμενες περιοχές παγκόσμιας κληρονομιάς και υγρότοποι Ραμσάρ Διεθνούς Σημασίας. Η WDPA είναι ένα κοινό πρόγραμμα μεταξύ του Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον (UNEP) και τη Διεθνή Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN). Η Ελλάδα έχει μέχρι σήμερα 1293 προστατευόμενες περιοχές από τις οποίες οι 8 είναι στην χερσόνησο Κασσάνδρα Χαλκιδικής.
WEBSITE : http://www.protectedplanet.net/
Mauremys caspica
Emys orbicularis
Testudo hermanni boettgeri
ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΧΕΛΩΝΕΣ
ΧΑΡΤΗΣ ΤΗΣ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑΣ
ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ
ΕΡΕΥΝΑ, ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ & ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΚΕΙΜΕΝΩΝ-ΣΕΛΙΔΟΠΟΙΗΣΗ :
Βαγγέλης Κατσαρίνης Ηλεκτρονικός - Κατασκευαστής Ιστοσελίδων Διαδικτύου
kassandra-halkidiki-polychrono3