www.kassandra-halkidiki.gr
ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΣ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
(PENINSULA KASSANDRA CHALKIDIKI)

ΠΛΗΡΗΣ Τουριστικός & Πολιτιστικός Οδηγός
(COMPLETE Tourist and Cultural Guide)


Πευκοχώρι Χαλκιδικής
(Pefkochori Halkidiki)

Πληροφορίες για το Πευκοχώρι


   Είναι ένα από τα πιο όμορφα τοπικά χωριά της Χαλκιδικής δίπλα στη θάλασσα. Βρίσκεται προς το τέλος της Χερσονήσου Κασσάνδρας. Και μόνο η ονομασία μπορεί να δώσει την αίσθηση του περιβάλλοντος αυτού του χωριού. Σύμφωνα με την παράδοση, το χωριό άλλαξε το όνομά του, από Καψόχωρα, καθώς το 1805 κάηκε, σε Πευκοχώρι. Δεν είναι γνωστό το ακόμα παλαιότερο όνομα.
Στο παλιό χωριό με τα τυπικά Χαλκιδικιώτικα σοκάκια που όλα καταλήγουν στην όμορφη και άνετη διαμορφωμένη πλατεία του, εκεί θα βρείτε εστιατόρια, καταστήματα διαφόρων ειδών, εκεί θα συναντήσετε κατοίκους που θα σας προσφέρουν την παραδοσιακή Χαλκιδικιώτικη φιλοξενία. Διασχίζοντας τα σοκάκια του χωριού θα δείτε τους πανέμορφους κήπους των σπιτιών με τις ανθισμένες λεμονιές (χαρακτηριστικό του χωριού), τα ανθισμένα γιασεμιά και τη μεγάλη ποικιλία τριανταφυλλιών. Αυτά όλα θα θελήσετε να τα χαρείτε εφόσον κουραστείτε από την μοντέρνα ζωή που έχετε την ευκαιρία να ζήσετε στην αναπτυγμένη τουριστική περιοχή της παραλίας.
Η πανέμορφη παραλία μήκους ενός χιλιομέτρου μπροστά στον οικισμό και συνολικά 14 χιλιομέτρων με το γαλάζιο χρώμα της και με την κρυστάλλινη καθαρότητά της είναι η καρδιά του ‘’κρυφού παράδεισου’’ της Χαλκιδικής. Με μια αμμουδιά που η ποιότητά της σας δίνει την αίσθηση του βελούδου. Θα έχετε την ευκαιρία να ηρεμήσετε από την καθημερινότητα. Βλέποντας τον ήλιο να δύει θα νοιώσετε για μία ακόμη φορά την αίσθηση του ‘’κρυφού παράδεισου’’. Τότε είναι η ώρα που τα φώτα των μπουτίκ, των μπαρ, των ντίσκο, των εστιατορίων αλλάζουν την διάθεσή σας και σας προδιαθέτουν για το ξεκίνημα μιας άλλης ζωής.
Στις πανέμορφες ταβέρνες και τα εστιατόρια με την αυξημένη παροχή υπηρεσιών με το ευγενικό προσωπικό τους και με εδέσματα που ικανοποιούν κάθε γούστο, ξεκινώντας από το απεριτίφ, το τυπικό Χαλκιδικιώτικο χταποδάκι, δοκιμάζοντας το τοπικό ούζο, εσείς θα αποφασίσετε για ένα φρεσκότατο ψάρι ή ένα τοπικό κρέας ή αν όλα αυτά σας φαίνονται πολλά, τα μοντέρνα σνακ-μπαρ θα σας βοηθήσουν να προετοιμαστείτε για την νυκτερινή ζωή που είναι γεμάτη από εκπλήξεις. Μπαρ με νέους ανθρώπους και με ζωντανή μουσική είναι μία καλή αρχή για να τελειώσετε στα μοντέρνα κλαμπ.

Αργά το πρωί διάφορα μπιστρό σας προσφέρουν μετά από μια απόλυτη διασκέδαση, την απόλυτη ξεκούραση για να αντιμετωπίσετε το ξεκίνημα μιας νέας ημέρας. Για τη διαμονή σας δεν χρειάζεται και μεγάλος προβληματισμός καθώς ο περιφερειακός δρόμος σας φέρνει κατευθείαν στο χωριό μας.
Πληθώρα νέων ξενοδοχείων με εξοπλισμό σύγχρονων προδιαγραφών και με παροχή υψηλών υπηρεσιών από εκπαιδευμένους υπαλλήλους κάνουν τη διαμονή σας περισσότερο από άνετη, εκτός αν θέλετε η διαμονή σας να γίνει σ’ ένα από τα εξοπλισμένα διαμερίσματα όλα με την έγκριση του ΕΟΤ.
Εξοπλισμένα μ’ ένα χαρακτηριστικό τρόπο, θα νοιώσετε και θα θελήσετε αργότερα να γίνεται μόνιμος κάτοικος του Πευκοχωρίου. Αν είστε τυχεροί θα μπορέσετε να νοικιάσετε μία βίλα.
Από τη σκάλα του λιμανιού σας δίνετε η ευκαιρία να κάνετε μία ημερήσια κρουαζιέρα με τα καραβάκια και τα Δελφίνια και θα σας δοθεί η δυνατότητα να δείτε και να γνωρίσετε τις υπόλοιπες ακτές της Χερσονήσου μας, να ταξιδέψτε μέχρι την Σιθωνία ή μέχρι το μοναδικό Άγιο Όρος. Αν δεν έχετε δικό σας αυτοκίνητο η πυκνή συγκοινωνία των λεωφορείων αλλά και το πλούσιο δίκτυο ενοικιαζομένων αυτοκινήτων σας δίνει την άνεση να γνωρίστε την πανέμορφη χερσόνησο της Κασσάνδρας ή ακόμη να κάνετε ένα ταξιδάκι μέχρι την Θεσσαλονίκη. Ακόμη αν θέλετε μπορείτε να περπατήστε στο πευκόφυτο δάσος μας απ’ όπου και το χωριό μας έχει πάρει το όνομά του και να δείτε αιωνόβια πεύκα και εκτάσεις με ελαιόδεντρα καθώς και μικρές κοινότητες μελισσών απ’ όπου παράγεται το περίφημο μέλι Χαλκιδικής, γνωστό σε όλο τον κόσμο.
Το Πευκοχώρι που απέχει από τη Θεσσαλονίκη 105 χλμ. σας περιμένει με κάθε είδος μεταφορικό μέσο να σας προσφέρει διακοπές στο ‘’μυστικό παράδεισο’’ της Ελλάδας, ξεκινώντας από μία περίοδο που ανοίγει η Μεγάλη Εβδομάδα του Πάσχα και τελειώνει στο Αγιοδημητριάτικο μικρό καλοκαιράκι. Αν μέχρι τώρα δεν το γνωρίζατε ή αν δεν ζήσατε μερικές ημέρες όπως εσείς θα θέλατε, το Πευκοχώρι είναι εκεί, που τα όνειρα και των δικών σας διακοπών μπορούν να γίνουν πραγματικότητα και σας περιμένει.
Το καλοκαίρι, η περιοχή φιλοξενεί τους γνωστούς ιστιοπλοϊκούς αγώνες ΙΤΕΝΒΑ, που ξεκινούν από την φυσική μαρίνα του Γλαρόκαβου.
Στο βορειοδυτικό τμήμα του λιμανιού, εκεί όπου σήμερα αγκυροβολούν τα καράβια βρέθηκαν ερείπια από ρωμαϊκό οικισμό. Στην ίδια περιοχή ανακαλύφθηκε και θησαυρός με νομίσματα του Λυσιμάχου, ο οποίος ήταν βασιλιάς της Θράκης. Γύρω στο 1590, στην περιοχή αναφέρεται το Μεγάλο Μετόχι "Άντερ" της Μονής Ιβήρων, το οποίο απαλλοτριώθηκε πριν από τον πόλεμο. Σώζεται σήμερα μόνο ο μισοκατεστραμμένος ανεμόμυλος. Οι κάτοικοι του Πευκοχωρίου συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821. Σπουδαίος αγωνιστής της επανάστασης του 1821 ήταν ο Γεώργιος Γιαννάκη.

Ιστορικά Στοιχεία
για το Πευκοχώρι (Καψόχωρα)


   Αναζητώντας ιστορικά στοιχεία για το Πευκοχώρι της Κασσάνδρας, προκειμένου να συνθέσω το παρόν σημείωμα, διαπίστωσα με έκπληξη ότι, τόσο στην ελληνική, όσο και στην ξένη επιστημονική βιβλιογραφία, δεν υπάρχει κάτι σχετικό. Ακόμη και ο αειθαλής καθηγητής μας κύριος Παναγιώτης Στάμος, στο περί Κασσάνδρας πολύτιμο πόνημά του, δεν αναφέρεται στο αναμφισβητήτως υπάρχον εν Κασσάνδρα και τουριστικώς πολυζήτητο Πευκοχώρι. Την απάντηση εν τέλει την βρήκα στο, χρήσιμο για τον μελετητή τής ιστορικής τοπογραφίας της τουρκοκρατούμενης Χαλκιδικής, συλλογικό σύγγραμμα «Paysages de Macedoine» (Παρίσι, 1986) : Πευκοχώρι = Καψόχωρα.
Η παράδοση, καταγεγραμμένη ήδη από το 1869, μνημονεύει την αλλαγή του ονόματος του χωριού σε Καψόχωρα μετά την πυρπόληση του το 1805, χωρίς να διασώζει το παλαιότερο όνομα. Πιστεύω ότι και το προ του 1805 άνομα δεν ήταν Πευκοχώρι, διότι τότε τα πεύκα στην Κασσάνδρα ήσαν πολύ λιγότερα, ονομάζονταν συνηθέστατα «τσιάμια» ή «πιτσάκια», ο δε κόσμος της εποχής είχε έμφυτο σεβασμό στην ιστορία του. Η λογική λέει ότι τα πεύκα δεν συνθέτουν χωριό, ο δε έμφυτος σεβασμός προς την Ιστορία δεν θα άφηνε, π.χ. τούς Συκιώτες, ούτε να διανοηθούν να αλλάξουν το άνομα του χωριού τους, ακόμα και αν τους έδιναν τα χίλια καλά του κόσμου.
Θεωρώντας την μετονομασία ενδεικτική του γεγονότος ότι oι Καψοχωρίτες επιθυμούν, για λόγους τους οποίους αυτοί γνωρίζουν, κάποιου είδους αποκοπή από το παρελθόν τους, αναγκάζομαι να υπηρετήσω την επιθυμία τους και αποφεύγω να αναφερθώ σ’ αυτό. Δηλώνω όμως ότι, εάν δεν ήμουν Νικητιανός, ευχαρίστως θα γινόμουν Καψοχωρίτης μετά τα όσα έμαθα περί τής Ιστορικής Καψόχωρας, προετοιμαζόμενος για το ανά χείρας σημείωμα το οποίο θα περιορισθεί σε πληροφορίες για περιοχές εκτός του χωριού.
Το μεγάλο έλος του Γλαρόκαβου, πρόβλημα της περιοχής για πολλούς αιώνες, φαίνεται ότι κατά τούς χρόνους της ρωμαιοκρατίας είχε πολύ διαφορετική μορφή. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η στάθμη της θάλασσας ήταν τότε περί τα δύο μέτρα χαμηλότερη, θα πρέπει να υποθέσουμε ότι το έλος ήταν πολύ περιορισμένο και κατελάμβανε μόνον ένα τμήμα τού σημερινού λιμανιού. Στον βορειοδυτικό τομέα του λιμανιού, δηλαδή εκεί όπου σήμερα δένουν τα ψαροκάικα, υπήρχαν τα (μη διακρινόμενα επιφανειακώς) ερείπια ενός αξιόλογου οικισμού της ρωμαιοκρατίας, τα όποια καταστράφηκαν κατά τα 3/4 (τουλάχιστον), όταν γίνονταν oι εκσκαφές για την διαμόρφωση τού λιμανιού.
Αγνοούμε κάθε Ιστορικό στοιχείο για τον οικισμό του Γλαρόκαβου. Άλλωστε νομίζω ότι είναι η πρώτη φορά πού γράφεται κάτι γι’ αυτόν. Περί τα τέλη του περασμένου αιώνος βρέθηκε, κάπου εκεί, ένας σημαντικός θησαυρός χρυσών νομισμάτων του βασιλέως της Θράκης Λυσιμάχου, η ανάμνηση των οποίων είναι ζωντανή στην περιοχή μετά από εκατό και πλέον χρόνια. Η απόκρυψη των νομισμάτων αυτών ίσως να σημαίνει ότι κατά τον 3ον αιώνα π.Χ. υπήρχε ήδη στην περιοχή κάποιος οικισμός ο οποίος συνέχισε να ζει και κατά την ρωμαιοκρατία.
Η θέση του οικισμού στην αμμώδη λωρίδα μεταξύ έλους και θαλάσσης, προϋποθέτει κάποια ουσιαστική σχέση και με τα δύο. Η μόνη σχέση την οποία μπορούμε να σκεφθούμε, συνδυάζοντας μάλιστα την περίπτωση με τό παρόμοιο παράδειγμα που διερεύνησα ανασκαφικώς στο Γεράνι των Αγροτικών Φυλακών, είναι το να λειτουργούσαν και εδώ συστηματικώς αλυκές. Σ’ αυτή την περίπτωση η ύπαρξη του οικισμού αποσκοπούσε, κυρίως, στην εξυπηρέτηση των λειτουργικών αναγκών της αλυκής.
Ό οικισμός, του οποίου αγνοούμε και το όνομα, επεβίωσε και κατά την παλαιοχριστιανική περίοδο. Μία από τις εκκλησίες του οικισμού βρίσκεται ερειπωμένη κάτω από το σημερινό εξωκκλήσι της Ζωοδόχου Πηγής. Βρισκόταν έξω από τα βορειοδυτικά όρια του οικισμού και δεν πρέπει να αποτελούσε τον κεντρικό ναό του. Από τα λίγα μαρμάρινα αρχιτεκτονικά μέλη πού διακρίνονται, φαίνεται να πρόκειται για παλαιοχριστιανική βασιλική κτισμένη περί τα τέλη του 5ου αιώνα. Με βάση την κεραμική που φαίνεται στην περιοχή του οικισμού, μπορούμε να πούμε ότι σταμάτησε να ζει περί τα μέσα του 6ου αιώνα, δηλαδή στον καιρό που καταστράφηκε η περιφανής Κασσάνδρεια.
Παράλληλα με τον οικισμό του Γλαρόκαβου υπήρχε και ένα πλήθος διεσπαρμένων μικροεγκαταστάσεων της ίδιας περιόδου, στους γοητευτικούς και, εν πολλοίς, πευκόφυτους προς νότο λόφους. Η διασπορά αυτή είναι ενδεικτική τοΥ αισθήματος ασφάλειας που κατείχε τους υπηκόους της Ρώμης τότε, όταν η «Pax Romana» (= ρωμαϊκή ειρήνη) ήταν βασικό γνώρισμα του κράτους. Το βασικό όμως οικονομικό και, προφανώς, διοικητικό κέντρο της περιοχής ήταν ο πλούσιος οικισμός στην γειτονική Χρούσω του Παλιουρίου, αντικείμενο που ξεφεύγει από τα όρια του σημειώματός μας.
Μετά από σιωπή πολλών αιώνων, οι σαφείς πληροφορίες για την περιοχή ξαναρχίζουν μόλις κατά την δεκαετία του 1590, όταν είναι οργανωμένο πλέον το μεγάλο μετόχι «Άντερ» της μονής Ιβήρων. Αυτή την φορά η Μονή το απέκτησε με «ταπί» από τον γνωστό στην Ιστορία της Κασσάνδρας Γαζανφέρ Αγά, περί το 1591. Σύμφωνα με το «χοτζέτι» (= τίτλος Ιδιοκτησίας) του 1596, το σημερινό έλος λειτουργούσε ως αλυκή. Θεωρώ πιθανόν ότι το Άντερ σχετίζεται με το αναφερόμενο στις πηγές μετόχι «Γεράνη (ή)», το οποίο κατείχε η Μονή στην Κασσάνδρα ήδη το 1047 (αν μη από το 980) και το διατήρησε τουλάχιστον μέχρι το 1079 (αν μη μέχρι το 1101), όταν μνημονεύεται «μετά του ναού αυτού» (πιθανώς του Αγίου Ανδρέου).
Το μετόχι, με το δυσερμήνευτο όνομα «Άντερ», απαλλοτριώθηκε προπολεμικώς και από τα κτήρια του διακρίνεται σήμερα μόνον ό μισογκρεμισμένος ανεμόμυλος.

ΠΗΓΕΣ - ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ


ΒΑΣΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ - ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ :

Ιωακείμ Παπάγγελλος
Οικονομολόγος-Αρχαιολόγος (10η Εφορία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων)
Kασσάνδρα
Περιοδική Έκδοση Πολιτιστικού Συλλόγου Κασσανδρινών Θεσσαλονίκης

ΕΡΕΥΝΑ & ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ, ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΚΕΙΜΕΝΩΝ-ΣΕΛΙΔΟΠΟΙΗΣΗ
Βαγγέλης Κατσαρίνης - Ηλεκτρονικός - Κατασκευαστής Ιστοσελίδων Διαδικτύου

ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ (WEBSITE LINKS)


ΔΗΜΟΣ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑΣ:http://www.kassandra.gr/
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΕΥΚΟΧΩΡΙΟΥ «Αλκυών»
https://www.facebook.com/alkion.pefkohoriou
PEFKOHORI VILLAGE
https://www.facebook.com/groups/pefkohorivillage/
MYPEFKOHORI
http://www.pefkohorivillage.com/

Χάρτες-Καιρός-Χορηγοί Σελίδας

Google Maps

Weather

Μοναστήρι Όσιου Ιωάννη του Ρώσου
(Βιογραφία)

  
Σαν πιθανότερη χρονολογία της γέννησης του είναι το έτος 1690 και τόπος η Νότια Ρωσία (Ουκρανία). Και τούτο, γιατί στους πολέμους που άρχισαν το 1711 και τελείωσαν το 1718, είναι στρατιώτης του Τσαρικού Στρατού, του Μεγάλου Πέτρου της Ρωσίας, μαχόμενος για την υπεράσπιση της πατρίδας του. Γαλουχημένος με τα νάματα της Ορθοδοξίας από τους Χριστιανούς γονείς του, τον συγκλονίζει η φρίκη του πολέμου, τα χιλιάδες παλικάρια, γυναικόπαιδα, γέροι που κείτονται νεκροί στο πέρασμα της λαίλαπας, της πολεμικής μανίας των εχθρών Τούρκων.
Στις μάχες για την ανακατάληψη του Αζώφ, με χιλιάδες άλλους συμπατριώτες του, αιχμαλωτίζεται και οδηγείται στην Κωνσταντινούπολη. Απ’ εκεί στο Προκόπιο, κοντά στην Καισάρεια της Καππαδοκίας της Μ. Ασίας, στην κατοχή ενός Αγά που διατηρούσε στρατόπεδο των Γενιτσάρων.
Καταδικασμένος ψυχολογικά στην περιφρόνηση και το μίσος των Τούρκων, είναι ο «κιαφίρ», ο «άπιστος», που του αξίζουν σκληρά βασανιστήρια.
Υπομένει όμως όλα τα βασανιστήρια με καρτερία και αξιοθαύμαστη γενναιότητα, αφού ολόκληρος από τα παιδικά του χρόνια είναι δοσμένος στο Χριστό, σε τέτοιο μάλιστα βαθμό που δαμάζει τη θηριωδία των Τούρκων, οι οποίοι έκπληκτοι τον ονομάζουν «βελή», άγιο.
Η πνευματική και ηθική ακτινοβολία του δάμασε τη θηριωδία των Τούρκων.
Η Θεία Κοινωνία κάθε Σάββατο ήταν η μεγάλη του ξεκούραση και ανάπαυση. Τελευταία ημέρα, 27 Μαΐου του 1730, ειδοποίησε τον ιερέα και εκείνος του πήγε τη Θεία Κοινωνία μέσα σε ένα μήλο που το είχε κουφώσει. Κοινώνησε εκεί στο στάβλο για τελευταία φορά. Η πρόσκαιρη αιχμαλωσία του, η δεινή κακοπάθεια πήραν τέλος και ο θαυμαστός Όσιος Ιωάννης πέρασε στην αιώνια αγαλλίαση και μακαριότητα, μόλις πήρε τα Άχραντα Μυστήρια.
Οι ιερείς και πρόκριτοι Χριστιανοί του Προκοπίου, με άδεια του Τούρκου, πήραν το σώμα και με ευλάβεια και προσοχή το οδήγησαν σε έναν τάφο στο Χριστιανικό κοιμητήριο, εναποθέτοντάς του στη μάνα γη.
Ο γέροντας ιερέας που κάθε Σάββατο άκουγε τον πόνο και τα βασανιστήριά του και τον κοινωνούσε τα Άχραντα Μυστήρια, είδε στον ύπνο του τον Όσιο Ιωάννη τον Νοέμβριο του 1733. του είπε ο Όσιος ότι το σώμα του έχει μείνει με τη χάρη του Θεού μέσα στον τάφο ακέραιο, ολόκληρο, αδιάφθορο, όπως το έβαλαν πριν 3 ½ χρόνια, ζητώντας του να κάνουν εκταφή και εκείνος θα είναι μαζί τους ως ευλογία Θεού στους αιώνες. Μετά τους δισταγμούς του ιερέα, κατά θεία παραχώρηση, ένα ουράνιο φως φωτίζει τον τάφο του οσίου σαν πύρινος στύλος. Οι Χριστιανοί άνοιξαν τον τάφο και ω του θαύματος ! Το σώμα του Οσίου βρέθηκε ακέραιο, αδιάφθορο και μυρωμένο με αυτή τη θεία ευωδία που συνεχίζει να έχει μέχρι σήμερα. Με πνευματική ευφροσύνη και ευλάβεια σήκωσαν, πήραν στην αγκαλιά τους αυτό το θείο δώρο, το ιερό λείψανο και το μετέφεραν στο Ναό του Αγίου Γεωργίου, στον οποίο αγρυπνούσε ο Όσιος ! Από την ημέρα εκείνη, μπήκε το ιερό σώμα στη λειτουργική ζωή της Εκκλησίας του Χριστού.
Σε μια εσωτερική διαμάχη και σύρραξη μεταξύ Σουλτάνου και Ιμπραήμ της Αιγύπτου ο απεσταλμένος Πασάς του Σουλτάνου, Οσμάν, καίει το ιερό λείψανο για να εκδικηθεί τους Χριστιανούς. Το ιερό σώμα οι Τούρκοι το είδαν να παίρνει κίνηση μέσα στη φωτιά. Έντρομοι εγκαταλείπουν το ανίερο έργο τους και φεύγουν. Την άλλη μέρα μετά την αποχώρηση των Τούρκων οι Χριστιανοί ανασηκώνουν τις στάχτες και τα κάρβουνα και βρήκαν σκεπασμένο ολόκληρο το ιερό σώμα. Δεν είχε πάθει τίποτε, αλύγιστο και μυρωμένο, του έμεινε μόνο το μαύρισμα από τους καπνούς και το πύρωμα.
Όπως είδαμε ο Όσιος έζησε με εγκράτεια, αγνότητα, νηστείες, προσευχές, δόξασε τον Θεό ανάμεσα σε αλλόδοξους και αλλόπιστους και ο Θεός του απάντησε δοξάζοντάς τον στον Ουρανό και στη γη. Μπροστά στη Λάρνακα που είναι το Άγιό του σώμα, στην Καππαδοκία, παράλυτοι περπατούν, τυφλοί βλέπουν, δαιμόνια φεύγουν, άλλες ανίατες αρρώστιες θεραπεύονται. Όχι μόνο Ορθόδοξοι, αλλά και Αρμένιοι, Διαμαρτυρόμενοι και Τούρκοι αιχμαλωτίζονται από τα θαύματά του. Στην απόγνωση και τη δυστυχία τους καταφεύγουν στον Όσιο. Η γλώσσα του Οσίου σιωπά, αλλά διαλαλούν τα θαύματά του. Κοιμάται το ιερό λείψανο, αλλά κηρύττουν την παρουσία του τα θαυμαστά γεγονότα. Γίνεται εκεί ένα μεγάλο προσκύνημα που δεσπόζει στην κεντρική Καππαδοκία και το οποίο παραμένει εκεί ως το 1924. Σε αυτόν τον ναό έμεινε ο Άγιος μέχρι το 1924 μ.Χ.
Με την ανταλλαγή των πληθυσμών Ελλάδας και Τουρκίας που έγινε τότε, μεταφέρθηκε και το Ιερό Λείψανο του Αγίου Ιωάννη του Ρώσου στο Νέο Προκόπι της Εύβοιας όπου εγκαταστάθηκαν οι Έλληνες που ζούσαν στο Προκόπι της Μικράς Ασίας.Το 1930 άρχισε να χτίζεται ναός προς τιμή του Αγίου, ο οποίος ολοκληρώθηκε μετά από πολλούς κόπους των πιστών το 1951. Τότε μεταφέρθηκε ο Άγιος στο νέο Ναό και εκεί βρίσκεται μέχρι τις μέρες μας. Το σκήνωμα του οσίου διατηρείται σε μαρμαροσκάλιστη λάρνακα. Πιστοί επισκέπτονται τον ναό αυτό και προσκυνούν τον Άγιο, από την Ελλάδα και το εξωτερικό, ευχαριστώντας τον για τα θαύματα και την βοήθεια που τους δίνει με τη χάρη του. Την μνήμη του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου εορτάζουμε στις 27 Μαΐου.

Ιερά Μονή (Πληροφορίες)


«Όσιος Ιωάννης ο Ρώσσος καί ομολογητής»
Έτος ιδρύσεως 1989
Ταχ. διεύθυνση : Τ.Κ. 630 85
Πευκοχώρι Χαλκιδικής
Ηγούμενος Αρχιμ. Τιμόθεος Τσότρας
Μοναχοί 6
Τηλ. +302374061656

ΠΗΓΕΣ - ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ


ΕΡΕΥΝΑ & ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ, ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΚΕΙΜΕΝΩΝ-ΣΕΛΙΔΟΠΟΙΗΣΗ

Βαγγέλης Κατσαρίνης - Ηλεκτρονικός - Κατασκευαστής Ιστοσελίδων Διαδικτύου